Özcan Mutlu Özünlü

Uuu beybi...

Hiç Bitmeyenim

hicbitmeyenimÇok özledim seni...

Bugün yine girdin rüyama. Yine dağladın içimi. Hiçbir şey demiyorsun, sessizce uzaklara dalmış bakıyorsun sadece. Bense yanıbaşında ayaktayım. Başını kollarımla sarmış, seni yıllar sonra yeniden görmenin verdiği o buruk sevinçle sarılıyorum sana sımsıkı. Öpüyorum yanağından, gülümsüyorsun. Hiçbir şey söylemiyorsun. O an kendime geliyorum. Sen yoksun aslında... Ben senin hayaline konduruyorum buselerimi. Gözlerimi açacağım ve yine olmayacaksın. Beni merdivenin başında gördüğünde gözlerinin içi gülerek söylediğin o "yavrum" da yok! Zaten o ev de yok artık! Ama sen benim hiç bitmeyenimsin anneannem. Gözlerimi açtığımda o gözlerden yaş boşansa da, her ne kadar sana artık dokunamasam da, öpemesem de, sarılamasam da, artık yapabilleceğim tek şey mezarını karanfillerle süslemek olsa de sen benim hiç bitmeyenimsin. Hep var olacaksın... 

Özünlü@2017 - info@ozcanmutluozunlu.com